Jak podłączyć pralkę i suszarkę w małej łazience, żeby nie przeciążyć obwodu

W mieszkaniach bez osobnej pralni pralka i suszarka lądują zwykle w łazience, często jedna na drugiej w słupku. Problem pojawia się, gdy oba urządzenia zostaną podłączone do jednego gniazda przez rozgałęźnik albo do istniejącego obwodu, z którego korzysta też suszarka do włosów, grzejnik drabinkowy i oświetlenie. Przy jednoczesnym grzaniu wody w pralce i pracy grzałki suszarki wyłącznik nadprądowy nie wytrzymuje i odcina prąd.

Dobrze zaplanowana instalacja pozwala uruchamiać oba urządzenia naraz bez obaw. Wymaga to policzenia mocy, rozdzielenia obwodów i zachowania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w łazience.

Ile prądu pobierają pralka i suszarka

Pralka pobiera najwięcej energii wtedy, gdy grzałka podgrzewa wodę, na początku cyklu. Suszarka z grzałką pracuje z dużą mocą przez większość programu. Suszarka z pompą ciepła zużywa znacznie mniej, ale nadal jest odbiornikiem, który pracuje kilka godzin.

Urządzenie	Typowa moc maksymalna	Prąd przy 230 V
Pralka podczas grzania wody	2,0-2,3 kW	około 9-10 A
Suszarka kondensacyjna z grzałką	2,3-2,8 kW	około 10-12 A
Suszarka z pompą ciepła	0,6-1,0 kW	około 3-4,5 A
Grzejnik drabinkowy elektryczny	0,3-0,8 kW	około 1,5-3,5 A
Suszarka do włosów	1,5-2,2 kW	około 6,5-9,5 A

Typowy obwód gniazd zabezpieczony wyłącznikiem B16 wytrzymuje długotrwale około 3,6 kW. Pralka i suszarka z grzałką w szczycie pracy przekraczają tę wartość, nawet bez innych odbiorników. Dokładne moce sprawdzisz na tabliczce znamionowej każdego urządzenia i w jego instrukcji.

Warto też pamiętać, że wyłącznik nadprądowy nie reaguje od razu na niewielkie przeciążenie. Przy prądzie przekraczającym 16 A o kilka amperów potrafi wytrzymać kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt minut, zanim zadziała. Dlatego objawy bywają mylące: raz program kończy się normalnie, innym razem prąd znika w połowie suszenia. W tym czasie przewody i styki gniazda nagrzewają się bardziej, niż powinny, a rozgałęźnik z dwiema dużymi wtyczkami jest pierwszym elementem, który się przegrzewa.

Osobne obwody i właściwe zabezpieczenia

Najlepszym rozwiązaniem jest doprowadzenie do pralki i suszarki osobnych obwodów, każdy z własnym wyłącznikiem nadprądowym w rozdzielnicy. W praktyce stosuje się:

• przewód miedziany trójżyłowy o przekroju 2,5 mm2 dla każdego obwodu,
• wyłącznik nadprądowy o charakterystyce B i prądzie znamionowym 16 A,
• jedno pojedyncze gniazdo z bolcem ochronnym na każde urządzenie, bez rozgałęźników i przedłużaczy.

Przy suszarce z pompą ciepła wspólny obwód z pralką bywa technicznie wystarczający, ale tylko wtedy, gdy nic więcej się do niego nie podłącza. Osobne obwody i tak są lepsze, bo awaria jednego urządzenia nie wyłącza drugiego. Jeśli wyłącznik zadziałał w trakcie pracy pralki, a obwód nie był przeciążony, przyczyna może leżeć w samym urządzeniu. Taki przypadek opisujemy w tekście o tym, dlaczego pralka wyłącza bezpiecznik tylko podczas wirowania.

Ochrona różnicowoprądowa 30 mA

Wszystkie obwody łazienki muszą być chronione wyłącznikiem różnicowoprądowym o prądzie zadziałania nie większym niż 30 mA. Wymaga tego norma PN-HD 60364-7-701 dotycząca pomieszczeń z wanną lub prysznicem. Pralki i suszarki ze sterowaniem elektronicznym i silnikami z falownikiem mogą wytwarzać prądy upływu, których nie wykrywa najprostszy typ AC, dlatego dla takich obwodów stosuje się wyłącznik co najmniej typu A, a coraz częściej typu F.

Wygodnym rozwiązaniem są wyłączniki różnicowoprądowe z członem nadprądowym, czyli jedno urządzenie modułowe na każdy obwód. Upływ w pralce nie wyłącza wtedy suszarki ani oświetlenia łazienki. Jeśli rozdzielnica w mieszkaniu jest stara, przeczytaj, jak wygląda montaż różnicówki w istniejącej rozdzielnicy.

Strefy łazienkowe i miejsce na gniazda

Norma dzieli łazienkę na strefy, w których obowiązują różne wymagania wobec osprzętu elektrycznego:

• Strefa 0 - wnętrze wanny lub brodzika.
• Strefa 1 - przestrzeń nad wanną lub brodzikiem do wysokości 2,25 m od podłogi, a przy prysznicu bez brodzika obszar w promieniu 1,2 m od punktu wypływu wody.
• Strefa 2 - pas o szerokości 0,6 m wokół strefy 1.

Gniazda wtyczkowe dla pralki i suszarki montuje się poza strefami 0, 1 i 2. W małej łazience oznacza to zwykle ustawienie słupka pralka-suszarka po przeciwnej stronie niż wanna lub prysznic albo w zabudowie oddzielonej ścianką. Gniazda w łazience powinny mieć stopień ochrony co najmniej IP44 i klapkę. Najlepiej umieścić je z boku urządzeń lub nad nimi, na wysokości, na której łatwo wyjąć wtyczkę. Gniazdo schowane na podłodze za pralką jest narażone na zalanie przy każdym przecieku węża.

Elementy metalowe w łazience, takie jak rury i odpływy, łączy się połączeniami wyrównawczymi zgodnie z projektem instalacji. Nowe obwody i sprawdzenie skuteczności ochrony przeciwporażeniowej powinien wykonać elektryk z uprawnieniami, który na koniec wykona pomiary.

Praktyczne wskazówki przy montażu

1. Suszarkę na pralce stawiaj wyłącznie na łączniku przeznaczonym do słupka, który zapobiega jej zsunięciu przy wirowaniu.
2. Przewody zasilające urządzeń prowadź luźno, bez zginania przy samej wtyczce, i nie przyciskaj ich obudową do ściany.
3. W suszarce kondensacyjnej podłącz odpływ kondensatu do syfonu pralki, jeśli instrukcja to dopuszcza. Nie trzeba wtedy opróżniać zbiornika.
4. Zadbaj o wentylację łazienki. Suszarka oddaje ciepło i część wilgoci do pomieszczenia.
5. Jeśli osobne obwody na razie nie są możliwe, nie uruchamiaj suszarki z grzałką, dopóki pralka podgrzewa wodę.

Gniazdo w łazience, które przestaje działać przy dużym obciążeniu, to sygnał przeciążenia lub upływu, a nie wada samego gniazda. Wyjaśniamy to w tekście o tym, dlaczego gniazdko w łazience przestało działać po użyciu suszarki. Do nowych obwodów w rozdzielnicy potrzebne będą odpowiednio dobrane wyłączniki nadprądowe do rozdzielnicy, najczęściej B16, uzupełnione o ochronę różnicowoprądową 30 mA.